เบื่อ

posted on 10 Dec 2013 20:44 by pawi-kat
มีอารมณ์ที่เบื่อๆ แล้วอยากหายไปเฉยๆ อยู่บ่อยๆ
 
เว้งอยู่คนเดียว ปิด Social Network
แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเท่าไหร่
 
 
 
หนีจากบางอย่าง แต่เหมือนยิ่งหนีมันยิ่งตาม
เหมือนกับบางสิ่งที่เรา ไล่ตาม มันกลับวิ่งหนีเรา
 
 
 
 
แค่คึดถึงตอนนั้น ต่อมน้ำตาก็เริ่มทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ
ออกมาหล่อเลี้ยงดวงตาจนน้ำตาเอ่อล้นออกมา เต็มสองแก้ม
ไหล แปะๆๆ ไหลเข้าปากบ้าง เค็มๆ เป็นช่วงๆ    หืม...
 
 
กับบางสิ่งเราให้เวลากับมันมาก ยิ่งคุ้มค่า
แต่กับบางสิ่ง ให้เวลากับมัน เหมือนเสียเวลาไปเปล่าประโยชน์
ทั้งๆที่รู้แก่ใจ ว่าสิ่งไหนควร หรือไม่ควร
แต่ก็มัวแต่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องเดิมๆ
 
 
 
 
 
ปากเราแกล้งยิ้มได้ แต่ดวงตาเราแกล้งยิ้มไปด้วยไม่ได้
 
ถึงมีคนเคยบอกว่า ทำไมตาเศร้าจัง ทั้งๆที่ยิ้มอยู่
ไหนลองยิ้มสิ แล้วไปมองกระจกดู ...
 
 
 
คนเราทุกคนต่างก็มีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ ต้องดูแล
เราไม่สามารถอธิบายกับทุกคนได้ ว่าในแต่ละวัน เราไปเจอเรื่องราวอะไรมาบ้าง
มันสนุก มันทุกข์ มันน่าหัวเราะ น่าเสียใจ น่าดีใจ แค่ไหน
 
แน่นอนแหละ เราไม่สามารถยิ้มไปตลอด หรือร้องไห้ไปตลอด
สลับกันไปมาบ้าง นี่สินะ รสชาติชีวิต
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไม่ชอบช่วงเวลาที่ตัวเองเศร้า มันเปลืองกระดาษทิชชู่จริงๆ
มุดๆๆๆ ออกมาจากช่วงเวลาเหล่านั้น ...
 
 
 
 
เคยนั่งร้องไห้บนชิงช้า ชิงช้าถูกไกวไปอย่างช้าๆ ระหว่างที่ฝนกำลังตกลงมาปรอยๆ
ค่ำแล้ว กำลังตกอยู่ในภวังค์ความรู้สึกแย่ๆ แค่ยังไม่อยากเดินลุกไปไหน
เลยปล่อยให้น้ำฝนชะล้างน้ำตาไปพร้อมๆกัน
คนรอบข้างเดินกางร่มแล้วหันมามอง @_@
... เฮ้ย! นางนี่ คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกมิวสิควิดีโอป่าววะ... เขาคงคิดอย่างนั้น
 
 
เคยนั่งเหม่อคิดถึงคนนึงมาก บนรถเมล์ จนน้ำตาไหลออกมาไม่รู้ตัว
รู้ตัวอีกที มันหยดลงใส่กระเป๋าแล้ว แปะๆ
พยายามอดทนสุดๆ กลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา กลัวคนอื่นเห็น
แต่เหมือนยิ่งกลั้น มันยิ่งจะระเบิด เลยค่อยๆคลายความรู้สึกตัวเอง 
ปล่อยให้น้ำตาค่อยๆไหลออกมา ได้แต่ก้มหน้า ให้น้ำตาไหลหยดลงกระเป๋าไปตลอดทาง
 
 
 
 
หลังจากน้ำตาแห้ง ก็รู้สึกดีขึ้นนะ 
ภาพหลังฉากน้ำตา สดใสขึ้นนะ แต่ตาบวมเชียยยยยย
 
 

Comment

Comment:

Tweet

Tags